Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Anoreksja to inaczej jadłowstręt psychiczny (anoreksja z grec. anorexia nervosaan – brak, pozbawienie, orexis – apetyt) - zaburzenie odżywiania polegające na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez osobę chorą. Na tą chorobę najczęściej zapadają dziewczynki w wieku 13-25 lat. Jednak coraz częściej również anoreksja dotyka chłopców i młodsze dzieci.

Wiele lat obserwacji i badań nadal nie ukazały jednoznacznej przyczyny zapadania na anoreksję. Wymienia się między innymi: czynniki psychologiczne, genetyczne, kulturowe i predyspozycję rodzinne.

Długotrwały niedobór witamin i składników odżywczych z powodu jadłowstrętu psychicznego może prowadzić do skrajnego wyniszczenia organizmu, powikłań ze strony pracy układu krążenia, krwiotwórczego, do zakłócenia funkcjonowania gospodarki wodno – elektrolitowej, hormonalnej i przemian wapniowo-fosforanowych. Również mogą pojawić się liczne dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Do objawów ze strony układu pokarmowego można zaliczyć: bóle brzucha, wymioty, wzdęcia, zaparcia, zapalenie błony śluzowej żołądka. Objawy te należy uwzględnić podczas planowania żywienia dla indywidualnego pacjenta.

Dieta zalecana w tego typu schorzeniach powinna być:

  • wysokokaloryczna – zależne od płci, masy ciała, wzrostu, wieku i sytuacji zdrowotnej chorego (żywienie osoby bardzo wyniszczonej rozpoczynamy od diety niskokalorycznej o konsystencji płynno – papkowatej przechodząc powoli w dietę obfitującą w energię i składniki odżywcze),
  • bogatobiałkowa
  • z ograniczeniem tłuszczu - może prowadzić do obniżenia łaknienia, dlatego zaleca się indywidualne podejście do pacjenta.

Dieta ma na celu dostarczenie odpowiedniej ilości kalorii i składników odżywczych, minerałów oraz witamin do budowy i odbudowy tkanek ustrojowych, ciał odpornościowych, enzymów, hormonów a także do poprawy stanu skóry, włosów, paznokci itd.

Należy spożywać, co najmniej 5 - 6 posiłków dziennie z zachowaniem równomiernych przerw między nimi. Należy spożywać produkty z różnych grup żywności (dbać o urozmaicenie posiłków). Głównym źródłem energii powinny być produkty zbożowe. Należy jednak uważać na błonnik w nich zawarty. Jego nadmiar może powodować, zwłaszcza w początkach rekonwalenstencji wzdęcia i bóle brzucha.. W jadłospisie powinny pojawić się produkty będące bogatym źródłem białka zwierzęcego i roślinnego, ponieważ dieta powinna być bogata w pełnowartościowe białko (mięso/ryby, jaja, mleko i jego przetwory). W skład całodziennej diety powinny wchodzić również warzywa i owoce gdyż są źródłem cennych witamin i składników mineralnych. W nich również zawarty jest błonnik, który może powodować bóle brzucha i brak łaknienia. Dlatego na początku diety wprowadzamy warzywa i owoce w formie gotowanej/pieczonej. Korzystne jest jedzenie ryb ze względu na zawartość wielonienasyconych kwasów tłuszczowych z grupy omega-3. Ważne również jest odpowiednie nawodnienie organizmu. Należy pić ok. 1,5 litrów płynów dziennie, ale nie należy zastępować posiłku napojami. Dozwolone są wszystkie techniki sporządzania potraw, jeśli nie ma przeciwwskazań ze strony choroby zasadniczej lub współistniejących. Posiłki powinny być kolorowe, pachnące, aromatyczne.

 * Powyższe informacje są podstawa do planowania diety, ale każdego pacjenta należy zawsze traktować indywidualnie i dostosowywać zalecenia dietetyczne do aktualnego stanu klinicznego.