Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Warszawa na przełomie XIX i XX wieku jest wielkim skupiskiem, liczącym z przedmieściami ok. 700 tys. mieszkańców. Miasto jest przeludnione. Kapitalistyczna zabudowa połyka place i zieleńce, rosną czynszówki, mnożą się podwórza – studnie, zapełniają mansardy i sutereny. Lindleyowska sieć kanałów i wodociągów obejmuje tylko centralne dzielnice. W tych warunkach wzrasta dziecko proletariackie w mieście, gdzie średnia długość życia wynosi 25 lat, gdzie nie obowiązuje szczepienie ospy, gdzie choroby zakaźne zbierają okrutne żniwo.


Czytaj więcej: Historia - Szpital Marszałkowska


8 listopada 1913 roku otwarto w Warszawie na Woli przy ul. Leszno najbardziej nowoczesny, najlepiej zorganizowany i wyposażony w tym czasie miejski szpital dziecięcy w Polsce i w Europie, Szpital im. Karola i Marii, ufundowany przez Zofię Szlenkierównę. Została ona Przełożoną pielęgniarek i Przewodniczącą Rady Fundacji. W liczącym 9 pawilonów obiekcie mieścił się oddział wewnętrzny, zakaźny, obserwacyjno-izolacyjny i chirurgiczno-ortopedyczny i ambulatorium.


Czytaj więcej: Historia - Szpital Działdowska